Pulpit to pierwszy ekran, który widać po zalogowaniu. Jeśli pokazuje nie to, co trzeba, ludzie uczą się go omijać i od razu klikają w zadania albo pocztę. Dlatego prawie każdy duży system dla firm pozwala dziś ułożyć pulpit po swojemu. Różnice są w szczegółach: kto decyduje o układzie, skąd biorą się kafelki i co się dzieje, gdy szef ułoży pulpit dla całej firmy, a pracownik chce coś zmienić u siebie.
Przejrzeliśmy, jak robią to najwięksi, i na tej podstawie zbudowaliśmy pulpit w Intum.
Jak to robią inni
HubSpot traktuje pulpit jak zbiór raportów. Kafelek to raport zbudowany wcześniej w module raportów, a na pulpicie można go przesunąć i zmienić mu rozmiar, przeciągając za róg. Filtr daty albo zespołu ustawia się raz dla całego pulpitu. Pulpitów może być wiele, każdy publiczny, prywatny albo udostępniony wybranym osobom.
Salesforce rozdziela dwie rzeczy. Strona startowa jest składana przez administratora w edytorze z gotowych komponentów i przypisywana do aplikacji albo profilu użytkownika, więc handlowiec i księgowa widzą co innego. Pulpity z wykresami to osobny byt, który można wstawić na stronę startową. Ciekawy jest pomysł pulpitu dynamicznego: ten sam pulpit pokazuje każdemu tylko dane, do których ma dostęp.
Zoho CRM robi podobnie, tylko prościej. Administrator układa stronę główną z komponentów (wykresy z pulpitów, listy z zapisanych widoków modułów) i przypisuje ją do roli albo profilu. Użytkownik może mieć kilka takich stron.
Odoo ma najprostszy sposób na własne kafelki. Prawie każdy widok listy, wykresu czy tabeli przestawnej ma w menu opcję dodania do „Mojego pulpitu”. Filtrujesz listę tak, jak potrzebujesz, i jednym kliknięciem masz ją na pulpicie. Bardziej rozbudowane pulpity robi się w arkuszu kalkulacyjnym.
monday.com i ClickUp idą w stronę klocków. W monday pulpit zbiera dane z wielu tablic, a kafelków (widgetów) jest ponad trzydzieści: wykresy, liczniki, obciążenie zespołu, budżety. ClickUp ma podobne karty, które przeciąga się dowolnie, a stronę główną każdy układa pod siebie.
Jira ma klasyczne gadżety: przypisane do mnie, strumień aktywności, wykres spalania sprintu. Notion pozwala zrobić pulpit z bazy danych, z limitem czterech widgetów w rzędzie i dwunastu łącznie.
Co z tego wynika
Wszystkie te systemy rozwiązują w gruncie rzeczy te same trzy sprawy:
- kto układa pulpit - administrator dla firmy, użytkownik dla siebie, albo jedno i drugie,
- skąd biorą się kafelki - gotowa lista od producenta, raporty zbudowane gdzie indziej, zapisany filtr listy,
- czyje dane widać na kafelku.
Najlepiej sprawdza się układ dwupoziomowy: firma ma domyślny pulpit, a użytkownik może go u siebie zmienić i w każdej chwili wrócić do wersji firmowej. Sam pulpit administratora (Salesforce, Zoho) jest sztywny, a sam pulpit użytkownika (ClickUp) oznacza, że nowa osoba w firmie zaczyna od pustego ekranu. Z kolei pomysł Odoo, żeby kafelek powstawał z filtra listy, jest najbardziej naturalny dla zwykłego użytkownika - nie trzeba uczyć się osobnego kreatora raportów.
Brakuje natomiast jednego: kafelka, który robi coś, czego producent nie przewidział. W HubSpot czy Zoho wybierasz tylko spośród tego, co jest w katalogu.
Jak to działa w Intum
Pulpit firmy i pulpit użytkownika
Administrator konta układa pulpit domyślny dla wszystkich. Każdy użytkownik widzi go po zalogowaniu i może zmienić u siebie: dodać kafelek, schować inny, przestawić kolejność. Jego zmiany nie dotykają pulpitu innych. Przycisk Przywróć pulpit firmy kasuje własne zmiany i wraca do układu ustawionego przez administratora.
Gdy administrator zmieni pulpit firmy, osoby, które niczego u siebie nie zmieniały, od razu widzą nowy układ.
Kafelki
Do wyboru są liczniki: otwarte zadania, zadania po terminie, nieprzeczytane maile, czaty, nowi klienci w tym miesiącu, a obok nich szybkie akcje i kafelki z poszczególnych modułów, na przykład zgłoszenia helpdesku czekające na odpowiedź albo dzisiejsze spotkania z kalendarza.
Kafelek modułu pojawia się w katalogu tylko wtedy, gdy moduł jest włączony na koncie i użytkownik ma do niego uprawnienia.
Własne kafelki z filtra listy
Tu wzięliśmy przykład z Odoo. Na liście zadań, klientów, zgłoszeń czy maili ustawiasz filtr, a potem klikasz Dodaj do pulpitu. Wybierasz, czy kafelek ma pokazywać samą liczbę (na przykład „zgłoszenia VIP bez odpowiedzi: 4”), czy kilka pierwszych pozycji z listy. Kliknięcie w kafelek otwiera listę z tym samym filtrem.
Nie trzeba budować raportu w osobnym module. Kafelkiem staje się to, czego i tak używasz na co dzień.
Aplikacja NoE jako kafelek
Kiedy filtr listy nie wystarcza, kafelkiem może być dowolna aplikacja zrobiona w NoE: kalkulator marży, wykres sprzedaży z kilku źródeł, formularz szybkiego zgłoszenia, podgląd kursów walut. Taki kafelek powstaje na jeden z trzech sposobów:
- opisujesz go asystentowi AI zwykłymi słowami, a asystent robi aplikację,
- pisze go programista - Twój albo nasz - gdy potrzebna jest większa aplikacja albo połączenie z zewnętrznym systemem,
- instalujesz gotowy z marketplace, jeśli ktoś już zrobił to, czego szukasz.
Niezależnie od tego, skąd pochodzi, dodajesz go do pulpitu z katalogu kafelków, tak samo jak licznik zadań.
Aplikacja w kafelku działa w wydzielonym okienku, więc jej wygląd nie miesza się z resztą pulpitu, a jeden błąd w aplikacji nie psuje pozostałych kafelków. Dane pobiera z uprawnieniami zalogowanej osoby.
To jest to, czego brakuje u dużych: kafelek, który ktoś w firmie zrobił w kwadrans pod własną potrzebę, bez czekania na nową wersję systemu.
Układ i rozmiar
Pulpit jest siatką. Kafelek ma jeden z kilku rozmiarów: ćwiartka, połowa albo cała szerokość. Układ zmienia się przeciąganiem, wprost na pulpicie. Na telefonie kafelki ustawiają się w jednej kolumnie w tej samej kolejności, a ich rozmiar nie ma znaczenia.
Każdy widzi swoje dane
Kafelek pokazuje dane z uprawnieniami osoby, która patrzy na pulpit, a nie tej, która go ułożyła. Administrator może dać wszystkim kafelek „moje zadania po terminie” i każdy zobaczy w nim swoje zadania. Pulpit ułożony przez szefa nie pokaże pracownikowi niczego, czego ten nie zobaczyłby na liście.
Szybkość
Strona główna otwiera się od razu. Każdy kafelek ładuje się osobno, więc jeden wolniejszy nie zatrzymuje reszty pulpitu.
Porównanie
Zestawienie najważniejszych różnic (stan na wrzesień 2026):
| System | Kto układa pulpit | Pulpit firmy i zmiany pracownika | Kafelek z filtra listy | Własny kafelek |
|---|---|---|---|---|
| HubSpot | użytkownik, może udostępnić innym | wspólny pulpit, bez wersji osobistej | raport z kreatora raportów | tylko raporty |
| Salesforce | administrator | strona startowa per profil, pracownik jej nie zmienia | lista albo raport jako komponent | komponenty pisane przez programistów |
| Zoho CRM | administrator | strona główna per rola albo profil | tak, z widoku modułu | widgety pisane przez programistów |
| Odoo | użytkownik | brak | tak, z prawie każdego widoku | moduły pisane przez programistów |
| monday.com | użytkownik | wspólny pulpit, bez wersji osobistej | widget z danymi tablic | aplikacje z marketplace |
| ClickUp | użytkownik | wspólny pulpit, bez wersji osobistej | karty z filtrem | osadzona strona |
| Intum | administrator i użytkownik | pulpit firmy, pracownik zmienia go u siebie i może wrócić do wersji firmy | tak, przycisk Dodaj do pulpitu | aplikacja NoE: opisana asystentowi AI, napisana przez programistę albo gotowa z marketplace |
Najbliżej Intum jest połączenie Zoho i Odoo: pulpit ustawiany przez firmę plus kafelki z filtra listy. Różnicę robi ostatnia kolumna. U innych własny kafelek to zwykle jedna droga: programista albo marketplace. W Intum są trzy: kafelek robi asystent AI z opisu, pisze go programista albo instalujesz gotowy z marketplace - i każdy z nich trafia na pulpit tak samo.
Te same kafelki w Webarchy
Kafelki pulpitu Intum są dostępne także w Webarchy - pulpicie działającym w przeglądarce, w którym ekran dzieli się na kafelki zamiast nakładających się okien. Webarchy ma wbudowaną aplikację Intum Tasks, aplikacje NoE i własne widgety: pogodę, listę rzeczy do zrobienia, przeglądarkę.
Kafelek zrobiony raz, na przykład licznik zgłoszeń, lista zadań z filtra albo aplikacja NoE, pokazuje się zarówno na pulpicie w Intum, jak i w Webarchy, obok innych narzędzi, z których korzystasz w ciągu dnia.